FUNDAMENTAL OF ENVIRONMENTAL ENGINEERING

EXAM SCHEDULE: MEE 21
                              DATE: DEC 16, 2005
                              TIME: 8:00 TO 9:00
                              ROOM: BET 207

                       

jm_08
 

FINAL EXAM :

DATE      COURSE     SUBJECT                                                          TIME / ROOM

10/13      ECE 23      ENVIRONMENTAL ENGINEERING (ESET 211)   8 - 9:30 / BET 208      

10/13      ECE 25      ENVIRONMENTAL ENGINEERING (ESET 211)    8 - 9:30 / BET 407

10/13      CEE           STRENGTH OF MATERIAL  ( MECH302)           8 - 9:30 / CET 408       

10/13       ARC 31      STRENGTH OF MATERIAL  ( CEET320)           8 - 9:30 / CET 408      

10/13     INT 31          ENG'G MATERIALS (MATE 313)                       10 - 11:30 VBH 104

CLASSCARD DISTRIBUTION:

OCT 21, 2005/ FRIDAY

SUBJECTS                COURSE                     TIME  /  ROOM

MATE 313               INT 31                           8:20 - 8-40  / MTH 104

ESTH 424               CEE 41                          8:40 - 9:00  / VBH 104

ESET 211                ECE 25                           13;20 13:40 / CTH 102

MECH 302              CEE                                 15:20 - 15:40 / FCH 102

ESET 211               ECE 23                            13:00-13:20 / CTH 101

ESET 211               ECE 24                            10:20 - 10:40 / CTH 102

NOTE: ARC 31 - SCHEDULE OF CCD STILL FOR CONFIRMATION.

*** THOSE STUDENTS WHO WILL FAIL TO GET THEIR CLASSCARD, JUST PROCEED TO CET SECRETARY.

                        HAVE A HAPPY SEMESTRAL BREAK

CALENDAR OF ACTIVIES/SCHEDULE:

SEPT 30 - CHARTER DAY

OCT 5- LONG QUIZ ( SOLID WASTE MANAGEMENT AND CONTROL - CEE )

OCT 6 - LONG QUIZ (STRENGTH OF MATERIAL - ARCH AND CEE )

OCT 7 - LONG QUIZ ( ENVIRONMENTAL ENGG - ECE ; ENGG MATERIAL - INT )

OCT 7 - MASS AND MARIAN PROCESSION ( ALL CLASS 5 -7 PM ARE REQUIRED TO ATTEND)

OCT 11 - 15 - FINAL EXAMINATION WEEK

OCT 16 - START OF SEMESTRAL BREAK ----------

 

 

Good luck to all my Students...
May the FORCE be with all

Lecture in Environmental Engineering

kanina my students approached me na bukas na lang kami magklase, akala ko pa naman kun bakit, they just want to join the crowd watching parokya ni Edgar and moonstar 88 at de lasalle grandstand..

Siguro some of them, sinusumpa ako... hehehe.. nagklase kasi ako, di pa naman sila pueden absent kasi 2nd quiz namin kanina. at ng time to dismiss na, eh tapos na din ang show..

Ang di lang nila alam, gusto ko din manood, hindi lang talaga puede kasi baka maquestion ako. Di ko pa naman nakikitang magperforma ang parokya ni Edgar. Pag uwi ko nga, dun pa ko dumaan, kaso tapos na pala talaga... Sayang... Gusto ko din sana manood, o kahit marinig lang nakumanta.

Anyway, ganun talaga, kahit wala ng next time... Hindi ko na din naman kinikilala yung salita kong better lluck next time...

Thanks dahil last day na bukas ng tinik sa isip ko... Grabe, feeling ko  nagrereview ako para sa nalalapit na board exam... Hay!!!  Salamat...  Kaso  kaylangan ko pang tapusin ung mga paperworks.  Kaasar  yung module, ang hirap gawin.  ... Pero atleast. medyo magaan na ulit  yung mga preparation na gagawin  ko.

An bad news, end na ng raket ko. dadami na naman ang mga senti moments ko... Hay naku wish ko lang... mukhang tuluy tuloy na yun sintensya sa akin. mukhang makikita ko na ulit ang lasalette, ang baclaran at ang st john... 

Tomorrow is a special day of  a special Individual that supports me through the years..

August 15 is my Nanay's birthday...

Sa totoo lang dapat masaya ako kasi birthday ng Nanay ko. but honestly speaking im sad... for many reason.

Una, kasi di kami magkasama. im here alone. Siguro sad din ung ibang members ng family na alone din na gaya ko. i still recall lagi akong kasama ni nanay pagbirthday nya. Kahit nung nag-aaral pa ko eh pinupuntahan ako ni nanay sa boarding house. o kaya umuuwi talaga ko ng province.

Nagsesenti tuloy ako. Not just because were not together in her birthday but because i failed her.

Through the years, shes very supportive to me. Noong bata pa ko, pag may activities sa school na ayaw akong payagan ni tatay na sumali, si nanay ang tumatayong abogado ko. Naku lalo na pag camping ng girls scout noon.

Sya din ang tagapagtanggol ko pag pinagagalitan ako ng tatay ko pag gabi na ko umuuwi galing sa chapel (mula pagkabata ko, active na ko sa church) lalo na nung high school. i still recall one night sinita ako ng tatay ko dahil late na ko naka uwi, na hindi na daw ako nakakatulong sa bahay. Sabi ng nanay ko " Agom, ( that's how they call each other, ilocano word ata un) hayaan mo nang may isa sa atin na malapit sa Dios". Isa kasi ko sa nag aasikaso ng chapel at mga activities ng chapel namen. Kaya last year, month of april, nung nagpaalam ako kay nanay, about my stand in worshiping God. i know hindi sya tututol.

I'm happy that my nanay is always there. Kaso pasaway ako. kaya nalulungkot ako. that i failed her.

Happy Birthday 'nay. Wish you a simple and happy life. Thank you and im sorry.

I love you!!!

How i wish i could still the little girl na kasama mo pag nagsisimba.

 

 

 Osteoporosis drug helps reduce breast cancer recurrence

WHEN the drug raloxifene was first approved by the US Food and Drug Administration in December 1997, it was indicated to help prevent and treat thinning of the bones, or osteoporosis, in postmenopausal women. This may soon change in the light of a recent finding that the drug has an added benefit: it significantly reduces the risk for developing breast cancer.
_________________________________


Vegetarian Who's Who

If you are a vegetarian, you're in good company. Some of the famous vegetarians include Pythagoras, Socrates, Plato, Leonardo da Vinci, Buddha, Plutarch, John Milton, Sir Isaac Newton, Mahatma Gandhi, The Dalai Lama, Benjamin Franklin, Shakespeare, Vincent Van Gogh, Leo Tolstoy, Ralph Waldo Emerson, Voltaire, Albert Schweitzer, George Bernard Shaw, Albert Einstein, Winston Churchill, Jean Jacques Rousseau, Rabindranath Tagore, Mark Twain, Robert Browning, Linda and Paul McCartney, John Denver, Richard Gere, Kim Basinger, Steven Spielberg, Cameron Diaz, Josh Hartnett…etc.

COMPUTER FOR SALE

(BRAND NEW)

SEVENTEEN THOUSAND PESOS ( P 17, 000.00):

PACKAGE AND SPECS:

PENTIUM IV 1.6 GHz / AS ROCK / ECS

128 MB DDR MEMORY

32 MB VGA CARD

40 GB HDD

56K MODEM/ SOUND CARD

15" DIGITAL MONITOR

52 X CD ROM

FDD

KEYBOARD/ MOUSE/ SPEAKER

WITH ONE (1) YEAR WARRANTY

FOR INQUIRY PLEASE CALL OR TEXT 09175513537

 

 

 

 

 

Wala akong alaala na gustong balik balikan ngayon kundi ung panahong kilala ko pa ng husto ung sarili ko. Yung panahon na simple lang ang alam ko, simple lang ang buhay ko. Yung tipong, pagnakapaglaro ako, eh wala na ung naging cause ng kalungkutan ko.

Una sa lahat ang tropang batche… Sabi nila, mahirap daw ang college life kasi ganito ganoon… Pero isa lang ang alam ko, kahit mahirap ang college days eh, the best yung five years stay ko, U know WHY? Kasi nakilala ko kayo..

Alam nyo guys, ung mga messages, letters and souvenirs (ung mga little somethings) na binibigay nyo sa akin noon, kahit saan ako mapatira eh, dala dala ko. THANKS A LOT. As you all know, its not my cup of tea ang magbigay ng mga ganun. Minsan nga noon eh nahihiya na ko sa inyo kasi even a simple occassasion, hindi nyo ko nalilimutang bigyan ng messages. I really appreciate it. Hindi sa kung ano pa man, kasi I know, kung gaano kayo naging katotoo sa makikisaya sa akin, kung papano nyo nabigyan ng kabuluhan si JOAN.

Lalo na si Leilz, naku, khit walang occasion. Kaya somehow, especial saken si leizl, kasi she always appreciate little things and moments we spent together. Alam mo, natutuwa ako noon nung sumulat sa akin yung younger sister nya. Ganun ko naramdaman ung gaano ako kahalaga sa kanya kasi, kahit sa mga magulang at kapatid nya, eh ikinuwento nya ko. Sobrang touch ako.  Tagal na nateng di nagkikita, last is nung dinadaw kita sa Tagaytay, nung nanganak ka. Hope youre happy sis.

Si Rizza, eto ang laging kong kasama sa school. Sempre classmate kami eh. Hehehe. Tulungan kami nito, kung nasan ang isa, hanggat maaari andun din ang isa. Si Riz, Sya nung kauna unahan kong klasmeyt (friend sempre) na nakarating sa place ko sa Quezon. Madami na din kaming moments together nito. Ako man eh natutulog sa kanila paminsan minsan. Mabait pamilya nito. Welcome ako lagi. (actually lahat naman ng tropa eh, welcome kami pagpumupunta sa bahay nila). No pretention. We proud na ipakilala kami sa mga mahal namen sa buhay kung sino sino sila sa amin.I know GMA ka lang kapatid kaya sana magmeet kayo. Kelan ba tayo huling nagkita? Tagal na din, nung pinasyalan kita sa inyo, aba, (tropang batche… may ibubulong ako sa inyo) pag nakita nyo si riz, eh for sure, di nyo makikilala. Hahahaha. Ako nga di ko nakilala eh, hindi nyo na sya aasarin ng TABA or with that category. Im happy for you riz. Kung si Eiy pa, kung di lang naten kilala si riz, eh sasabihin nating baka nagbabato. Dahil sa payat nya ngayon. Keep it up riz.

 Ah, si Joji, kakaiba naman ito. Hay, kapatid? O nasan ka na ba? Sabi mo Pupunta ka dito sa Cavite? I know, your okey…Anyway, kahit di mo na ko tinitext, happy pa din ako. Kasi alam ko pagdi ka nagpaparamdam. Hehehehe. Musta na si Mother gussssssss???

Ay, si Apay. Hey, sana your doing fine. Etong taong to, kahit na naunang nagtrasfer sa Manila, eh di ako nakalimutan nito. Nagstay din ako sa place nila sa Winward, kina mam Jean. At nagging kaberks ko din ang ate nya. Para sa lahat ng kabutihan saken ng family mo, I know, God See oour Heart. Alam nya gaano ko ka thankful sa mabuting pagtanggap

 Sa apat na to, alam nyo naman kung pano tau marereach if ever need naten ang isa’t isa.

 Sempre, di ko din malilimutan ang mga I.E. hay, mukhang masasabi ko eh, buti pa kayo, kahit paminsanminsan, nagkikita kita.

O, Rachel? Ano na bang latest, gaya ng sabi mo, na although hampas sa noo ang common sa ating dalawa, that makes us close. Naku, kung alam mo lang… hay, baka pag nagkita tayo, eh hindi lang hampas sa noo ang abutin ko sayo, baka sakalin mo ko, o kaya payag na din ako kung ihampas mo ko sa semento… Baka sa sakali maging mabilis ang pag usad ko. Naalala ko pa noon nung nagwowork pa tayo sa Jolibee? Inihatid nyo pa ko ng Tatay mo sa bahay na tinutuluyan ko. At aminin… Ikaw talaga.. Naalala ko nung di ka umuwi sa inyo eh sa akin ka hinanahap ng Tatay mo.

Kay Grace na laging nakakaalala, salamat sa mga text. Masanay na tau sa tropa na di nagrereply kaya hwag kang magdamdam. Hehehe. Ate Rosalinda… Nakapagstay din ako sa inyo. Nung Sentinial year. Danggulo pa natin nun sa Binakayan. 

 Kay Vanie, hay, sarap din basahin ng letters nito. Isang pagtutuwid lang, gaya din ako ng iba, MAHINA. But anyway, thanks for inspiring words. May kung anong parang kumukurot sa akin pag nababasa ko ung mga binigay mong letter. Wala ka na daw sa Golden City ngayon? Sana eh, kung loloobin na makapunta ulit kami sa place nyo, eh makapaglaro ulit kami ng PATINTERO. Simple lang ng  trip noon no.

 Ay, si Jordan, di kami ganun ka close nito pero, isa to sa alam kong totoong nagmamalasakit sa akin. Salamat.. Sana makameet pa ko ng tulad mo. Alam mo na kung akong ibig kong sabihin… Sana nga natatandaan mo pa. : )

 Malilimutan ko ba si joni? Sempre hindi. Sa mga quotations and inspiring words. Sa kanya ko nakuha ung NO BODY CAN PUT A GOOD MAN DOWN. Shy naman ako sayo, hindi pala lapat sa akin yan kapatid.

At sa ibang mga IE na di na mention, lahat kayo part na ng masayang college life ko.

 Sempre ang mga astig na batche. Sa Lahat, si cha talaga ang sanggang dikit ko, kahit graduate na kami, eh tuloy pa din ang closeness namen nito. Until nagsabi na pagpapakasal na daw. Hoy, magparamdam ka naman.. Saang lupalop ka na ba? Marami akong utang na loob dito. As in. Sana cha, nakinig ako sa last na ipinayo mo saken. Sana pinagalitan mo ko, kasi hinayaan mong ako dumiskarte eh. Eh ikaw ang expert pagdating sa ganoon. Anyway, salamat sa lahat. Sa pagtitiis mo. Sana masaya ka, wherever you are.

 Si Jonathan. Ah, eto, kahit ngayon, di ako nalilimutan. Gaya ng sabi mo jo, magkakapatid ang Batches a PUSO.  Kung merong taong nagpapalakas ng loob ko ngayon, isa ka dun. Alam mo na kung bakit. Basta silent ka lang. ayoko munang magsalita, basta kahit papano sa ngayon, mababawasan ung bigat na nararamdaman ko. Bro, I really appreciate the time you spent with me, lalo na ibinigay mo un in time I needed it most. PERIOD.

 Salamat sa mga gimik na magkakasama tayo, sa mga gulo ko na di nyo ko iniwan, sa mga panahon na saya at trials.

 BASTA, sa inyong lahat. Masaya ko, dahil MINSAN ISANG PANAHON nakasama ko kayo.

 

Sempre Happy ang High School Days. Naalala ko nung freshman ako, although, lahat naman eh transferee. Ako di lang bago sa school, pati sa lugar. Nahihiya akong magsalita, at first. Hindi ko din sila naiintindihan ( kahit meron naman akong ilang naiintindihan, still, hirap pa din ako). Paano, iba ng dialect sa kinalakihan ko.

 

First day of the class, PE. Sa grandstand, feeling ko, itinakwil ako dahil walang pumanpansin saken. Ako lang ang walang kakilala, yung iba kasi kasama yung klasmeyt nila ung elementary. Ng biglang…. Thanks God.. Look who’s I see? Yung close friend ko ung elementary si Arlen. Dikit na kami dati nung klasmeyt ko sila nung grade 3 . Yung nga lang, nagtransfer ako ng school kaya…... Hwag na kayong malito, oo, nagpalitan lipat ako ng school noon. Kaya nga, if some notice, medyo, traveler ako, saka adverturer. Kung bakit ganun? Hwag nyo ng tanungin kasi magugulo lang kayo. Hirap itrace ang pinanggalingan ko, basta I’ve been in different places, Hehehe.

 

Back to may story… Bigla akong nakahinga ng maluwag, kasi namalan ko klasmeyt kami. At may makakausap na ko, kasi alam nya na tagalog ang mother tongue ko. Marami kaming naging memories nito. Sya ang itinuturing ko na una kong BESTFRIEND. As in, sa lahat ng school activity, lagi kaming tandem. Kung ano nag gusto ng isa, dun din ang isa. Hilahan kami nito, kahit saang aspect ng buhay namen noon. Kahit nung graduate na ko ng college, di ko sya nalimutan. Sinulatan ko sya, tagal kasi naming walang communication. Iniisip ko baka graduate na din sya. Di naman ako nabigo, nag email sya saken… Ganito ganoon. Hay! Sa haba ng panahon, walang pinagbago. Bestfriend talaga. Sya din ang unang sinabihan ko ng nanaiinis ako sa crush ko noon. Kung bakit, sikreto. Sana kahit, di kana nag eemail eh, nasa maayos ka. Sana loobin na magkita tayo.

 

2nd year high school, ibang school na naman. Kaya siguro okey lang kung iwan kona ngayon nag CAvite, kasi, for sure, masasanay din ako gaya ng mga nagdaang taon sa buhay ko. Ewan ko ba kung anong maroon ditto, ilang beses na kong nangibang lupa, pero bakit nasa Cavite pa din ang bagsak ko.

 

Pero kakaiba ang takbo ng high school days ko dun. The usual, active ako sa mga school activity. Academic and sports. Pero dito talaga nakita ung magiging radikal ko. Hahaha. Dito ko, unang napasama sa pati teacher eh, pinupuna namen, sa mga bayarin at kung anu ano pa. Umabot pa nga sa Ched eh. Hahaha. Kaya hanggang ngayon. Pagnagkikita kita ang tropa, di napapalampas sa kuwentuhan un. Naging part na ng biruan. Kaso, gaya,  ng mga naging kasama ko sa College, marami na din sa amin ang may kanya kanyang pamilya.

 

Si Rhea ( Realyn Guerra, Fernandez na ngayon), ayun, nasa ibang lupain na. kami lagi magkasama nito ung high school. Magkaibigan din ang mga magulang namen, magkamag anak din kami, medyo malayo na nga lang. Basta madami na kaming mga shared moments. Bitter and happy, pero at the end, still, we are blend in the real route of FRIENDSHIP.

 

Si Mhay (Marinela Despues, Serna na sya ngayon), kaming tatlo (nina Rhea) ang magkasama lagi sa school. Medyo may ilang di inaasang mangyayari lang na for the mean time eh, nagkaconflict kami nito. Pero, dahil totoo kami sa isa’t isa, bago kami nagcollege eh, naayos naman. Mhay, thanks sa last letter mo. Gaya ng bilin mo, pagdown ako, o malungkot, itapat ko lang un sa dibdib ko and  recalled all our momeries. Hwag kang mag alala, iniingatan kong hwag mabasa ng luha ko. Im happy sa inyo ni Rhea, kasi I know settle na kayo. Advance Happy birthday ha. Miss ko na kayo ni Rhea, layo mo din kasi. Regards na lang sa mga kapatid mo, saka sa mga magulang mo. Pati sa husband mo. Ingat kayo ni rhea.

 

Si Weng ( Ruena Franco) Ipas (Marifas Bibon), Janice ( Janice Baira), Roldan, Arnel, Boyet (Eduardo), Oliver, Allan, Alona (partner), Mirriam, Jonalyn (Best), Nenita, Christopher… at madami pang iba. Sila ung mga naging kasa kasama ko ng high school.

 

Sempre si Ryan Baira, si cerrio daw sya, pro kilala sya sa kanila bilang “TOTOY” bunsong sa lalake kasi. Sya naman ung sanggang dikit ko nung high school. Hay, if I remember it right, kaya kami naging close kasi lahat ng mga klasmeyt ko na medyo pasaway eh itinatabi sken ng teacher ko nung 3^rd year ako saka crush nya si ano kasi dati…. Hahaha. Bumabait daw kasi ( ata, un ung conclusion ni mam, kaya puro lalake katabi ko sa upuan. Di daw kasi uubra sken ung kakulitan kasi mas makulit ako. Heheeheh)  OO nga, bakit nga ba sa akin sila inililipat ng upuan? Sa totoo lang, isa ako sa hiraman ng notes na mga un  noon. Taga explain kunwari. Hehehehe. Naalala ko, napagalitan ako ng tatay ko kasi, nag iiwan ako ng books and notebook sa shelves ( may kanya kanya kasi kaming parang lockset noon sa school, pero wlang lock : )) Bakit nagalit, kasi si ______ hwag ng pangalanan, eh nag ipit ng note na mga nakalagay na I LOVE YOU sa book ko. Pambihira ka talaga. Kaya mula noon, ingat ako sa mga gamit ko.  Kaso, si nanay, magaling maghanap ng mga nakatago. Hahaha. PATI SI NANAY natawa. Kung bakit? BASTA!

 

Ay, balik tayo kay ryan, Sya ang isa sa mga antipatiko at suplado kong klasmeyt. Pero sori na lang sya, dahil di uumbra sken un… hehehe. Espesyal ako dito, di ba Ryan? Isa din sya sa mga lalake kong tropa na masasabi kong, nag ingat sa ken. Tototong concern at mapagmalasakit. Kasi napagtiisan nya nung kamanhidan ko. Hahaha.  Sya ang unang friend ko na nakaalam ng 1^st boyfriend ko. Pangako ko kasi sa kanya un, at dahil totoo ako sa bawat salita ko. Tinupad ko un kahit baka nalimutan nya na dahil 4^th yr high school pa ko nangako sa kanya that was 1996, and I tested him 2003. Sempre nanay ko muna, kasi nagpaalam ako.

Ryan, nakakinis ka, alam mo ba un? Hehehe. Kasi sabi mo, walang mananakit saken pagdating dun kasi masuerte ung guy na un? ( naniwala naman ako kasi sabi ni Jonathan) e bakit ganun. Shit! Sana di ko na lang sya ipinagmalaki sayo kasi, sabi nga saken ni bro jun  “The sensation I get is not worth…..”

 

Anayway, sana masaya kayo kung saan man kayo napadpad. Ingats and Salamat!

Speaking of Bro jun… Sya ang itinuturing kong Big Bro

Hindi ko na kailangang Isa isahin. SYA po  ang nakakaalam. Pasensya na big bro. Hwag po sana inyong isipin na ni walang halaga ko ung mga payo nyo, alam ko naman naiintindihan nyo kung bakit ako , kamangmang po, sabihin na lang po nateng napadaya ako. Sana po hwag kayong magsawang sawayin ako. SSD po!!!!!!